Venetië in de winter

Twee keer eerder was ik in Venetië geweest, allebei de keren in de zomer. Je struikelt dan over de toeristen en dat wilden wij een keer anders doen. Van 5 t/m 10 februari 2012 hebben we een winters bezoek gebracht aan de stad en vooraf een appartement gehuurd via B&B Sandra. De periode viel net voor Carnaval, want ook dan staat de stad op zijn kop. We hadden geluk want die periode was het koud in heel Europa, ook in Venetië. Vanuit het vliegtuig had ik al foto’s gemaakt van de indrukwekkende witte Alpen. Vanaf het vliegveld Treviso zijn we met de bus naar het Piazzale Roma gebracht. Dit plein is de poort naar de stad. Vanaf hier gaat het verder te voet of per boot. We hebben direct een ACTV-weekabonnement genomen, waarmee we onbeperkt gebruik konden maken van de waterbussen. Met lijn 1 zijn we naar halte S. Marcuola gevaren. De sleutel van ons appartement konden we ophalen bij het B&B. De man van Alessandra bracht ons naar ons eigen onderkomen. Het was een hele fraaie ruimte op de Calle del Forno in de wijk Cannaregio. Aangezien we pas ’s avonds in de stad arriveerden, hebben we kort onze omgeving verkend en zijn we lekker uit eten geweest.

_FFF8236-bewerkt-bewerkt

Onze eerste ochtend in de stad zijn we vroeg op pad gegaan. Cannaregio sprak ons erg aan, een rustige wijk en weinig toeristen. In de kanaaltjes lag ijs en zelfs een groot deel van de Laguna Veneta was nog bevroren. Volgens meerdere Venetianen was het sinds lange tijd niet zo koud geweest in de stad. De inwoners hadden dikke kleding aan. Vrouwen liepen in bontmantels en honden droegen jasjes. We hebben meerdere kerken bezocht, de stad telt er meer dan dertig. In de middag hebben we het eilandje San Giorgio Maggiore bezocht. Op dit eiland staat ook een kerk en een klooster. Rond 15:00u zijn we de campanile opgegaan, de klokkentoren. Het was mooi helder en daardoor hadden we een schitterend uitzicht over de stad. Uit meerdere foto’s heb ik een panorama samengesteld. Tijdens onze vaart terug naar de stad hadden we heel fraai tegenlicht. Vooral de Basilica di Santa Maria della Salute kwam vanaf het water mooi in beeld.

_FFF8587-bewerkt-bewerktWe werden wakker met sneeuw de volgende ochtend. Sneeuw in Venetië, dat hadden we vooraf niet kunnen bedenken. Vanaf Fondamenta Nuove zijn we met de vaporetto, de waterbus,  naar het eiland Burano gevaren. Op Burano lag een flinterdun laagje sneeuw. Er was grof zeezout gestrooid tegen de gladheid, een bijzonder gezicht. De fraai gekleurde gevels van de huisjes staken mooi af tegen het wit. Ondanks de kou waren heel wat mensen buiten. ’s Middags hebben we het Ghetto van Venetië bezocht, de Joodse wijk, wederom in Cannaregio. In de tijd van de Venetiaanse Republiek, van de 9e tot het eind van de 18e eeuw, was vastgelegd dat Joden in die wijk mochten wonen. Het Venetiaanse Ghetto gaf zijn naam aan andere getto’s in de wereld. De buurt is omringd door water en is door slechts twee bruggen te bereiken. Hierdoor waren we er een dag eerder volledig aan voorbij gelopen. In de wijk wonen nog steeds veel Joodse mensen. Heel opvallend is de hoogbouw rondom het plein. De Venetianen stonden aanmerkelijk toleranter tegenover de Joden dan in de omringende landen het geval was. Vooral vanaf de 14e eeuw trok dat veel Joden aan. Na ons bezoek aan de Joodse wijk zijn we met de vaporetto naar de Ponte di Rialto gevaren. In de buurt van deze brug hebben we ook nog een mooi plein met hoogbouw eromheen gevonden, het Corte Seconda del Milion. Iets verder hebben we het smalste straatje van Venetië bezocht, de Calle Varisco, slechts 58cm breed. In de avond hebben we ook nog foto’s gemaakt, wederom in de Joodse wijk en op andere plaatsen in Cannaregio.

Op_FFF8749-bewerkt-bewerkt-bewerkt onze derde dag hebben we de wijk San Marco bezocht met de gelijknamige basiliek. Het is verboden om foto’s te maken in de basilica di San Marco, net als in veel andere kerken in Venetië. Buiten, vanaf het piazzetta San Marco, hebben we gondels gefotografeerd met op de achtergrond het eiland San Giorgio Maggiore. Dit was meer een oefening voor later op die dag. We wilden de gondels namelijk gaan fotograferen bij avondlicht. In de middag hebben we de wijk Dorsoduro verkend. In deze wijk staat de universiteit. De zon stond nog niet zo hoog en zorgde voor mooie lange schaduwen. Ik heb mensen gefotografeerd met tegenlicht. Aan het eind van de middag zijn we het Canal Grande weer overgestoken en hebben we de gondels gefotografeerd in het avondlicht. Ook vanaf de Ponte dell’ Academia hadden we een zeer fraai uitzicht en hebben we ons statief nog even opgesteld.

Venetië 289

De laatste dag hebben we San Michele bezocht, het dodeneiland van Venetië. Sinds Napoleon hier een begraafplaats liet inrichten, worden de lichamen van de overledenen met speciale gondels naar het eiland gevoerd. We hebben eerst de kerk bezocht, de Chiesa di San Michele uit 1469. Dit is de eerste Renaissance-kerk van Venetië met een kapel en een klooster. Vooral de kloostergang vond ik erg fraai. De begraafplaats zelf is groot en sereen. We hebben ruim de tijd genomen om alles goed te bekijken en om foto’s te maken. Ik heb me toegelegd op het fotograferen van details. In de middag hebben we plekken bezocht waar we al eerder waren geweest. Zo hebben we nog maar een keer gondels gefotografeerd, toch wel het uithangbordje van Venetië.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *