Iris WaandersVught, 19 december 2014

Fotografie is van een hobby langzaam uitgegroeid naar een passie. Ook mijn vader fotografeerde vroeger in zijn vrije tijd. Hij had thuis een eigen doka en het was magisch om te zien hoe blanke vellen een afbeelding werden in een bak met vloeistof. Daarna de foto’s, die aan een touwtje te drogen hingen, daar bewaar ik mooie herinneringen aan. Mijn broer en ik kregen ook al snel een eigen cameraatje. Ik maakte foto’s van de omgeving, van ons gezin met onze honden en tijdens vakanties. Meer en meer ging ik letten op compositie en standpunt. Dat ging eigenlijk heel natuurlijk. Ik verdiepte me toen verder nog niet in de technische aspecten van fotografie. Na mijn opleiding geneeskunde kreeg ik in 2000 een baan als basisarts in een ziekenhuis. Van mijn eerste salaris kocht ik een spiegelreflexcamera. Het was een eenvoudige uitvoering, grotendeels van kunststof gemaakt. In het pakket zaten wel twee lenzen. Vooral de telelens sprak me aan. Ik vond het leuk om details uit het grote geheel te halen. Het fotograferen beperkte zich toen nog met name tot vakanties. Eenmaal in opleiding tot huisarts en sportend op Nationaal niveau in het hink-stap-springen bleef nog weinig tijd over voor mijn andere hobby.

In 2006 raakte ik echter langdurig geblesseerd. Het was tevens de periode dat digitale fotografie in opkomst was. Inmiddels was ik twee jaar werkzaam als huisarts en had ik wat geld gespaard. Ik liet me adviseren door een professioneel fotograaf welke camera ik het beste kon kopen. Het werd een Nikon D200 met een 18-200 mm lens. Ik vond het geweldig om met zo’n groot bereik te kunnen fotograferen. Ik speelde volop met verschillende brandpuntsafstanden. Verder varieerde ik eigenlijk nog niet zo veel. Ik had de camera nog in de P-stand staan en liet de camera daardoor het werk eigenlijk doen. Ik had in die tijd nog geen idee wat een diafragma inhield of wat je kon doen met een sluitertijd. In datzelfde jaar ging ik voor het eerst op reis buiten Europa. Ik heb gekozen voor een georganiseerde groepsreis naar Nepal. Mijn camera nam ik natuurlijk mee! Ik kende niemand van de groep, maar al snel ontstond een klik met twee andere fotografen, Jan Giesbertsen en Wil. Zij fotografeerden al langer dan ik, ook al digitaal. Ik ontdekte dat ik veel meer met mijn camera kon doen dan ik tot dan toe deed. Na deze vakantie heb ik met Jan een relatie gekregen, waarmee de fotografie ook in een stroomversnelling is geraakt.

sport in bewegingJan was lid van Amateur-Fotografen-Vereniging ‘De Veluwe’. Ook ik ben daar lid van geworden. Inmiddels stond mijn camera niet meer op de P-stand ingesteld, maar meestal op diafragma voorkeuze. Van Jan en van de andere leden van de vereniging leerde ik steeds meer. In 2008 namen we deel aan een mentoraat. Jan had dat al eens gedaan, voor mij was het de eerste keer. Onder leiding van mentor Gijs van Gent hebben alle tien deelnemers een jaar lang aan één thema gewerkt. Gedurende het jaar kon je werk tonen op vijf bijeenkomsten waar het door de mentor werd besproken. Het thema dat ik met Gijs had gekozen was ‘sport in beweging’. Het thema zorgde ervoor dat ik nog meer leerde over mijn camera vanwege de technische aspecten aan de uitvoering van mijn opdracht (met name de sluitertijd). Ook in 2010 en in 2013 volgden Jan en ik een mentoraat. In 2010 was dat nog in Apeldoorn, onder leiding van Pieter van Leeuwen. Ik wilde graag mijn nieuwe macro lens beter leren gebruiken. Mijn opdracht was het zoeken naar een interessante achtergrond. De foto moest als het ware in zijn geheel aantrekkelijk zijn en boeiend om naar te kijken. Het was een leuk jaarthema, waarbij ik vooral heb geleerd hoe je een beeld wat meer inhoud geeft.

macrofotografie winterOmdat Jan al weer ruim twee jaar bij mij in Vught woonde, zijn we op zoek gegaan naar een fotoclub dichterbij. Die vonden we in onze eigen woonplaats, Fotogroep Vught. Ook in Vught hebben we een mentoraat gevolgd, dit keer onder leiding van Peter van Tuijl. Vanaf eind vorig jaar tot aan het voorjaar heb ik opnieuw gekozen voor macrofotografie. Het was even zoeken met Peter welke kant ik op zou gaan. Uiteindelijk heb ik me toegelegd op de sfeer in mijn foto’s. Peter vond veel van mijn getoonde beelden op de eerste bijeenkomst sprookjesachtig. Ik heb geprobeerd de sfeer in mijn foto’s te benoemen en te herkennen of zelfs te creëren. Dit was weer een hele andere manier van werken en erg leerzaam. Het laatste mentoraat heeft me doen inzien dat ik een bepaalde stijl van fotograferen heb ontwikkeld. In acht jaar tijd heb ik op technisch gebied bijzonder veel geleerd en nog steeds kan ik veel leren. Dankzij Peter ben ik me meer bewust geworden van de manier waarop ik fotografeer, van hetgeen ik met mijn foto’s wil zeggen.

puffinMijn fotografie is zo dus gegroeid van een hobby naar een passie waarin ik mijn creativiteit kan gebruiken. Ik ben vaak op zoek naar rustgevende, dromerige, positieve beelden. Als huisarts kom ik juist veel angst, drukte en ziekte tegen. Het zou dus kunnen dat ik zoek naar evenwicht, al is dat nooit bewust geweest. Ik merk in ieder geval dat het me veel ontspanning brengt en ik vind het fijn als anderen van mijn foto’s kunnen genieten. Om die reden deel ik ze graag op mijn website. Omdat het toch moeilijk is om alles te blijven combineren, zijn Jan en ik gestopt als lid van een fotoclub. Met twee andere oud-leden, Ron en Rob, gaan we zo nu en dan op stap om samen te fotograferen en van elkaar te leren. In 2015 zijn Jan en ik lid geworden van IVN Den Bosch om meer te leren over de natuur. We hebben ons onder andere aangesloten bij de fotowerkgroep aangezien onze fotografische belangstelling meer en meer uitgaat naar de natuur.

Foto’s deelde ik al wel op Facebook, maar nog niet mijn verhalen. Deze verhalen en ook foto’s wilde ik gaan publiceren op een website. Omdat het uitzoeken van foto’s en uitwerken van de verhalen de nodige tijd kost, kan hetgeen ik plaats ook van langer geleden zijn en volgt niet direct na een foto-excursie of -reis een verslag. Op mijn facebookpagina en op mijn Instagram zijn meestal recente foto’s te vinden.

Het is mogelijk om een reactie te sturen via het contactformulier. Verder vind ik het leuk als je een bericht zou willen achterlaten in mijn gastenboek. Veel lees- en kijkplezier!